Alimentatie bij een scheiding

Kinderalimentatie is geld voor de verzorging en opvoeding van de kinderen. Meestal betaalt de ouder bij wie de kinderen het minst zijn aan de ouder bij wie ze het meest wonen.

Partneralimentatie is geld voor het levensonderhoud van je ex-partner. Dat speelt als één van jullie na de scheiding niet genoeg inkomen heeft en de ander kan bijdragen.

Rechters, advocaten en mediators gebruiken het Rapport alimentatienormen. Daarin staan de rekenregels. Jullie mogen daarvan afwijken als jullie het samen eens zijn.

Een berekening is maatwerk. Kleine verschillen in inkomen, woonlasten of de zorgverdeling kunnen veel uitmaken. Daarom noemen we hier geen bedragen.

Voor kinderen gaat de behoefte uit van wat jullie als gezin aan de kinderen uitgaven. Dat volgt uit een tabel die kijkt naar jullie inkomen tijdens de relatie en het aantal kinderen.

Voor een ex-partner gebruiken rechters meestal de zogenoemde hofnorm. Dat is een vuistregel: de behoefte is ongeveer 60% van het netto gezinsinkomen tijdens het huwelijk, na aftrek van de kosten van de kinderen. Heeft de ontvanger zelf inkomen, dan gaat dat er nog vanaf.

Bij de draagkracht kijkt de rechter naar het netto inkomen van de betaler. Daar gaan onder meer de woonlasten en een vast bedrag voor eigen levensonderhoud vanaf. Van wat overblijft, is een deel beschikbaar voor alimentatie.

Ook bij co-ouderschap betalen beide ouders mee naar verhouding van hun draagkracht. Het maakt dus uit wie meer verdient, niet alleen hoe de dagen zijn verdeeld.

De ouder bij wie de kinderen niet hun hoofdverblijf hebben, betaalt tijdens de zorgdagen al kosten zelf. Daarvoor krijgt die ouder een korting op de kinderalimentatie: de zorgkorting.

Kinderalimentatie loopt tot het kind 21 jaar is. Vanaf 18 jaar krijgt het kind de alimentatie zelf. Werkt het kind en heeft het eigen inkomen, dan kan de bijdrage lager worden.

Is de scheiding aangevraagd op of na 1 januari 2020? Dan duurt partneralimentatie meestal maximaal 5 jaar. Duurde het huwelijk korter dan 10 jaar, dan is het de helft van de huwelijksduur.

Er zijn uitzonderingen. Hebben jullie samen kinderen, dan loopt de alimentatie door tot het jongste kind 12 is. Na een lang huwelijk kunnen andere termijnen gelden. Voor scheidingen van vóór 2020 gelden oudere regels.

De alimentatie stopt eerder als de ontvanger hertrouwt, gaat samenwonen of overlijdt.

Elk jaar op 1 januari stijgen de bedragen met een vast percentage. Dat heet indexering. Het LBIO publiceert het nieuwe percentage. Houd dit zelf bij.

Veranderen de omstandigheden flink, bijvoorbeeld door ontslag, een nieuwe baan of een andere zorgverdeling? Dan kun je samen nieuwe afspraken maken. Lukt dat niet, dan kun je de rechter vragen de alimentatie aan te passen.

Tot de rechter beslist, blijft de oude afspraak gelden. Let op: de rechter kijkt dan opnieuw naar de hele situatie. De uitkomst kan dus ook anders uitpakken dan je hoopt.

Is de alimentatie vastgesteld door de rechter? Dan kan het LBIO (Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen) de alimentatie voor je innen. Dat is gratis voor de ontvanger. De betaler moet extra kosten betalen.

Het LBIO kan helpen bij een achterstand van minstens € 10 die in de afgelopen 6 maanden is ontstaan. Je hebt de uitspraak van de rechter nodig.

Hebben jullie alleen onderling iets afgesproken, zonder uitspraak? Dan kan het LBIO niet innen. Vraag dan advies bij het Juridisch Loket.

Partneralimentatie mag de betaler aftrekken in de aangifte inkomstenbelasting. De ontvanger geeft het op als inkomen. Het telt ook mee voor toeslagen.

Kinderalimentatie is niet aftrekbaar. De ontvanger hoeft het niet op te geven.

Ontvangen kinderalimentatie, kinderbijslag en kindgebonden budget tellen niet mee als inkomen bij het berekenen van partneralimentatie. Dat geld is voor de kinderen.

Over alimentatie zijn jullie het soms snel eens. Toch is een berekening door een deskundige verstandig, zeker als het om kinderen of een lange periode gaat.