Kinderen
Praten met je kinderen over de scheiding
Vertel het je kinderen bij voorkeur samen, met één verhaal. Zeg duidelijk dat de scheiding niet hun schuld is en dat jullie allebei hun ouders blijven.
Elk kind reageert anders. Verdriet, boosheid of juist geen reactie: het hoort er allemaal bij. Wat kinderen het meest helpt, is rust, voorspelbaarheid en ouders die niet tegen elkaar strijden.
Bronnen gecontroleerd: okt 2026. Algemene informatie, geen persoonlijk advies.
Zoekt je kind zelf hulp of iemand om mee te praten? Zie hulp voor kinderen en jongeren.
Vertel het samen
Als jullie het samen vertellen, zien de kinderen dat het een gezamenlijke beslissing is en dat jullie allebei betrokken blijven. Spreek vooraf af wat jullie zeggen en wie wat vertelt.
Kies een rustig moment en een plek waar de kinderen zich veilig voelen en zich kunnen terugtrekken. Hebben jullie meer kinderen, dan kan het helpen om het ze tegelijk te vertellen. Ze kunnen elkaar dan steunen.
Lukt een gezamenlijk gesprek niet, bijvoorbeeld omdat er te veel spanning is? Stem dan in elk geval af wat jullie vertellen, zodat de kinderen zoveel mogelijk hetzelfde verhaal horen.
Wat zeg je wel en wat niet?
Houd het eenvoudig en vertel alleen wat de kinderen nodig hebben om het te begrijpen.
- Zeg wat er verandert: jullie gaan uit elkaar en gaan niet meer samen in één huis wonen.
- Leg in gewone woorden uit waarom, bijvoorbeeld: het is niet meer fijn tussen ons als ouders.
- Zeg dat het niet hun schuld is. Jonge kinderen denken dat vaak wel.
- Zeg dat jullie allebei van ze blijven houden en allebei hun ouders blijven.
- Leg de schuld niet bij de andere ouder en vertel niet je eigen kant van het verhaal. Dan voelt een kind zich gedwongen om te kiezen.
- Vertel wat er praktisch gaat gebeuren als jullie dat al weten: waar ze gaan wonen en wanneer ze bij wie zijn.
Wat merken kinderen per leeftijd?
Hoe een kind reageert, hangt mede af van de leeftijd. Dit zijn veelvoorkomende reacties. Ze zijn normaal en gaan vaak vanzelf over als het thuis rustiger wordt.
- Baby's en dreumesen (0 tot 2 jaar): ze voelen spanning en onrust, ook al begrijpen ze niets van de scheiding. Dat kan zich uiten in huilen, slecht slapen of eten. Vaste ritmes bij beide ouders helpen.
- Peuters (2 tot 4 jaar): ze kunnen bang zijn om een ouder kwijt te raken of denken dat het hun schuld is. Soms vallen ze terug in gedrag van eerder. Troost, nabijheid en duidelijke regels helpen.
- Kleuters en jonge kinderen (4 tot 8 jaar): verdriet, boosheid en schuldgevoel komen veel voor. Ze hopen vaak dat jullie weer bij elkaar komen. Geef eenvoudige uitleg en laat ze een goede band houden met de andere ouder.
- Kinderen van 8 tot 12 jaar: het lijkt soms alsof het ze weinig doet, maar ze kunnen het moeilijk hebben. Ze maken zich zorgen om een ouder en gaan soms voor die ouder zorgen. Laat ze kind zijn en houd ruzies bij ze weg.
- Pubers en jongeren (12 tot 18 jaar): ze kunnen boos of somber zijn, afstand nemen of juist de kant van één ouder kiezen. Blijf in gesprek, zorg voor rust en grenzen en stimuleer het contact met de andere ouder.
Alle emoties mogen er zijn
Laat merken dat je begrijpt wat je kind voelt, ook als het boos op je is. Je mag ook je eigen verdriet laten zien. Benoem het kort en richt je dan weer op je kind, zodat het zich geen zorgen om jou gaat maken.
Houd vaste gewoontes zoveel mogelijk vast, zoals samen eten of voorlezen voor het slapengaan. Dat geeft houvast. Laat je kind weten dat het altijd bij je terecht kan met vragen.
Laat je kind niet kiezen
Kinderen willen trouw zijn aan allebei hun ouders. Een conflict tussen ouders is daarom voor kinderen vaak zwaarder dan de scheiding zelf.
- Praat niet negatief over de andere ouder waar je kind bij is.
- Gebruik je kind niet als boodschapper tussen jullie.
- Vraag je kind niet uit over wat er bij de andere ouder gebeurt.
- Maak je kind niet je steun of vertrouwenspersoon. Zoek die bij volwassenen om je heen.
Kinderen betrekken bij de afspraken
In het ouderschapsplan staat ook hoe jullie de kinderen hebben betrokken bij het maken van de afspraken. Betrekken is iets anders dan laten beslissen. Vraag wat ze belangrijk vinden, bijvoorbeeld over hun sport, vrienden of de vakanties. Vertel daarna wat jullie hebben besloten en waarom.
Kinderen willen hun ouders geen verdriet doen. Daardoor is eerlijk zijn soms lastig. Lukt het gesprek niet goed, vraag dan iemand die jullie vertrouwen of jullie mediator om met de kinderen te praten, zonder dat jullie erbij zijn.
Lees ook: Moeten we een ouderschapsplan maken en wat staat erin?
Het kindgesprek bij de rechter
Moet de rechter iets beslissen over de kinderen, bijvoorbeeld over de zorgregeling of het gezag? Dan krijgen kinderen vanaf 8 jaar een brief met een uitnodiging voor een gesprek met de rechter. Bij een zaak over alimentatie is dat vanaf 16 jaar.
Het gesprek duurt ongeveer 20 minuten. Ouders zijn er niet bij. Een kind hoeft niet te komen en mag ook een brief of e-mail sturen. Het kind beslist niet zelf, maar de rechter houdt wel rekening met wat het vertelt.
Op de website Recht voor jou staat uitleg voor kinderen en jongeren, met filmpjes.
Wanneer zoek je hulp?
Duurt het lang voordat je kind weer een beetje de oude is, of maak je je zorgen? Praat erover met de huisarts, de school of het wijkteam van je gemeente. Zij kunnen meekijken en zo nodig doorverwijzen naar passende hulp.
Kinderen kunnen ook zelf terecht bij De Kindertelefoon of bij Villa Pinedo, voor kinderen en jongeren met gescheiden ouders. Op onze pagina hulp voor kinderen staat wat er is.
Leg de afspraken over de kinderen vast in je dossier
In je dossier houd je de afspraken over zorg, omgang en communicatie bij, per kind of voor alle kinderen samen. Daaruit maak je een concept-ouderschapsplan, met een onderdeel over hoe jullie de kinderen hebben betrokken en hoe jullie ze informeren.
Gratis een online scheidingsdossier beginnenVeelgestelde vragen
- Wanneer vertel je je kinderen dat jullie gaan scheiden?
- Als jullie besluit vaststaat en jullie samen weten wat jullie gaan vertellen. Kies een rustig moment en een plek waar de kinderen zich veilig voelen. Vertel het bij voorkeur samen.
- Wat zeg je tegen je kinderen als je gaat scheiden?
- Dat jullie uit elkaar gaan, in eenvoudige woorden waarom, dat het niet hun schuld is en dat jullie allebei hun ouders blijven. Vertel wat er praktisch verandert als jullie dat al weten.
- Mag mijn kind kiezen bij wie het gaat wonen?
- Nee, dat beslissen de ouders of de rechter. Kinderen mogen wel zeggen wat ze belangrijk vinden. Vanaf 8 jaar nodigt de rechter ze uit voor een gesprek als die over de kinderen moet beslissen.
- Mijn kind reageert helemaal niet. Is dat normaal?
- Ja, dat komt veel voor. Sommige kinderen laten pas later iets merken of houden het voor zich. Blijf beschikbaar en vraag af en toe hoe het gaat.
- Waar kan mijn kind zelf terecht?
- Bij De Kindertelefoon (gratis en anoniem, voor 8 tot 18 jaar) en bij Villa Pinedo, voor kinderen en jongeren met gescheiden ouders. Ook een mentor of vertrouwenspersoon op school kan helpen.
Verder lezen
- Moeten we een ouderschapsplan maken en wat staat erin?
- Wat doet het ouderschapsplan met zorgkorting, kinderalimentatie, kindgebonden budget, kinderbijslag en zorgtoeslag?
- Bij welke ouder schrijven we de kinderen in en wat zijn de gevolgen?
- Hulp voor kinderen en jongeren bij een scheiding
- Scheiden met kinderen: wat moet je regelen?
- Kinderalimentatie, ook bij co-ouderschap
Bronnen
- Nederlands Jeugdinstituut: Hoe vertel je kinderen dat je gaat scheiden? (opent in een nieuw venster)
- Nederlands Jeugdinstituut: Wat doet een scheiding met een kind? (opent in een nieuw venster)
- Nederlands Jeugdinstituut: Je kind betrekken bij afspraken rond scheiding (opent in een nieuw venster)
- Rechtspraak: Kindgesprek (opent in een nieuw venster)
- Recht voor jou: de website voor jongeren over de Rechtspraak (opent in een nieuw venster)
- De Kindertelefoon (opent in een nieuw venster)
- Villa Pinedo (opent in een nieuw venster)
Bronnen geraadpleegd: okt 2026
Dit is algemene informatie, geen juridisch of financieel advies. De teksten zijn samengesteld uit officiële bronnen. Twijfel je? Neem contact op met het Juridisch Loket (gratis) of je mediator/advocaat. Elk kind is anders. Maak je je zorgen over je kind? Bespreek het met de huisarts, de school of het wijkteam van je gemeente.